اثربخشی آموزش تاب آوری در کاهش فشار کاری معلمان

فشارهای شغلی در حرفه معلمی به عنوان یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی، می تواند سلامت روان، کیفیت تدریس و رضایت شغلی معلمان را تحت تاثیر قرار دهد. حجم بالای کار، انتظارات مدیران و والدین، کمبود منابع و مدیریت رفتارهای دانش آموزان از مهم ترین عوامل ایجاد استرس شغلی در معلمان هستند. در این میان، آموزش تاب آوری به عنوان یک راهبرد روان شناختی موثر، نقش مهمی در توانمندسازی معلمان برای مقابله با این فشارها ایفا می کند.تاب آوری به معنای توانایی سازگاری مثبت با شرایط دشوار و بازگشت به تعادل روانی پس از تجربه تنش است. یافته های پژوهش های مختلف نشان می دهد که آموزش مهارت های تاب آوری موجب کاهش استرس، اضطراب و فرسودگی شغلی معلمان شده و در مقابل، رضایت شغلی، خودکارآمدی، انگیزه کاری و سلامت روان آنان را افزایش می دهد. همچنین این آموزش با تقویت مهارت هایی همچون مدیریت هیجان، حل مسئله، انعطاف پذیری شناختی، خودآگاهی و مهارت های ارتباطی، عملکرد حرفه ای معلمان را بهبود می بخشد.نتایج مطالعات حاکی از آن است که معلمان تاب آور تعاملات مثبت تری با دانش آموزان دارند، محیط یادگیری حمایتگر تری ایجاد می کنند و در مواجهه با تغییرات و چالش های آموزشی، عملکرد سازگارانه تری نشان می دهند. علاوه بر این، آموزش تاب آوری می تواند به کاهش تعارضات شغلی، افزایش حس تعلق سازمانی و کاهش احتمال ترک حرفه معلمی منجر شود.در مجموع، آموزش تاب آوری یک مداخله پیشگیرانه و توسعه ای موثر برای ارتقای سرمایه روانی معلمان به شمار می رود که می تواند به بهبود کیفیت زندگی کاری، افزایش بهره وری آموزشی و ایجاد محیط های آموزشی سالم تر و پویا تر منجر شود. از این رو، گنجاندن برنامه های آموزش تاب آوری در سیاست های توسعه حرفه ای معلمان، ضرورتی اساسی برای نظام های آموزشی محسوب می شود

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، معلمان ، فشار کاری ، سلامت روان ، کیفیت آموزش ، مهارت های روانی