بررسی تاثیر روش های نوین تدریس بر یادگیری زبان و ادبیات فارسی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های نوین تدریس بر یادگیری زبان و ادبیات فارسی در دوره متوسطه اول انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، شبه آزمایشی با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان مدارس متوسطه اول ناحیه ۲ شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بوده که از میان آن ها نمونه ای به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه محقق ساخته و نمرات پیشرفت تحصیلی دانش آموزان استفاده گردید. روایی ابزار با نظر متخصصان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با بهره گیری از روش های آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که به کارگیری روش های نوین تدریس تاثیر معناداری بر بهبود یادگیری زبان و ادبیات فارسی دارد. این تاثیر به ویژه در درک مفاهیم ادبی، تقویت مهارت های زبانی و افزایش انگیزه و نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به درس فارسی مشهود بود. نتایج حاکی از آن است که روش های نوین تدریس با ایجاد مشارکت فعال، تعامل کلاسی و یادگیری معنادار، می توانند جایگزین مناسبی برای روش های سنتی باشند. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی با فراهم سازی بسترهای لازم، زمینه استفاده گسترده تر از این روش ها را در آموزش زبان و ادبیات فارسی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری ، زبان و ادبیات فارسی