از متن تا زیست جهان دانش آموز: خوانشی تربیتی–ادبی از نقش فعالیت های فرهنگی در پرورش مهارت های زندگی

پرورش مهارت های زندگی در دانش آموزان، فرایندی صرفا آموزشی یا مهارتی نیست، بلکه در پیوندی عمیق با تجربه های فرهنگی، زبانی و معنایی آنان شکل می گیرد. ادبیات، به عنوان یکی از غنی ترین جلوه های فعالیت فرهنگی، بستری فراهم می آورد که در آن دانش آموزان می توانند از طریق مواجهه با روایت ها، شخصیت ها و موقعیت های انسانی، به درکی عمیق تر از خود و جهان پیرامون دست یابند. هدف این مقاله، بررسی نقش فعالیت های فرهنگی با تاکید بر ادبیات در توانمندسازی مهارت های کلیدی زندگی دانش آموزان است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–تفسیری و بر پایه مطالعات نظری و پژوهش های مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که فعالیت های فرهنگی مبتنی بر متون ادبی، از طریق تقویت همدلی، مهارت های ارتباطی، تفکر انتقادی، حل مسئله و خودآگاهی، نقش موثری در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کنند. خوانش و گفت وگوی ادبی، دانش آموز را از سطح دریافت منفعل معنا فراتر برده و او را به کنشگری فعال در تفسیر تجربه های انسانی تبدیل می کند؛ امری که به انتقال مهارت ها از متن به زیست جهان واقعی می انجامد. در نهایت، مقاله بر ضرورت توجه نظام آموزشی به ادبیات به عنوان ابزاری فرهنگی–تربیتی تاکید دارد که می تواند پیوندی معنادار میان آموزش رسمی و زندگی واقعی دانش آموزان برقرار سازد