تحول در کنش آموزشی معلم: بازتعریف تعامل کلاسی در پرتو الگوهای نوین یاددهی–یادگیری

در نظام های آموزشی معاصر، کیفیت تعامل میان معلم و دانش آموز به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در اثربخشی فرایند یاددهی–یادگیری شناخته می شود. رویکردهای نوین تدریس با عبور از الگوهای سنتی و معلم محور، بر مشارکت فعال یادگیرندگان و نقش تسهیل گرانه معلم تاکید دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی تحول کنش آموزشی معلم و بازتعریف تعامل کلاسی در چارچوب الگوهای نوین یاددهی–یادگیری انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مرور منابع و پژوهش های مرتبط صورت گرفته است.یافته ها نشان می دهد به کارگیری رویکردهایی مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری فعال، آموزش مسئله محور و استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی، موجب افزایش تعامل دوسویه معلم–دانش آموز و ارتقای مشارکت شناختی، عاطفی و رفتاری یادگیرندگان می شود. این رویکردها با فراهم سازی فرصت گفت وگو، تبادل نظر و تجربه یادگیری معنادار، نقش معلم را از انتقال دهنده صرف محتوا به راهبر و هدایت گر فرایند یادگیری تغییر می دهند. نتایج پژوهش بر این نکته تاکید دارد که تحول در شیوه های تدریس، نه تنها کیفیت تعامل کلاسی را بهبود می بخشد، بلکه زمینه ساز یادگیری عمیق تر و پویاتر دانش آموزان می شود.