تبیین تاب آوری در دانش آموزان دبستانی با توجه به نقش سبک دلبستگی و کارآمدی خود

از جمله عواملی که در زندگی فردی و اجتماعی بنا به گزارشات علمی موجود حائز اهمیت فراوان میباشد و بهعنوان یک سپر محافظتی در برابر مشکلات هیجانی و حوادث نقش ایفا میکند، تابآوری است. لذا مطالعه حاضر با هدف تبیین تابآوری در دانشآموزان دبستانی براسایس سبک دلبستگی و کارآمدی خود انجام شد. روش کار: طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. تمامی فراگیران پایه پنجم ابتدایی مدارس کرج در سال ۱۴۰۵- ۱۴۰۴ جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند، که از میان آنها با نمونهگیری در دسترس تعداد ۱۴۰ نفر انتخاب شد. برای جمعآوری دیتاها از پرسشنامه تابآوری، پرسشنامه سبک دلبستگی و پرسشنامه کارآمدی خود استفاده شد. تحلیل دادهها با روشهای آمار توصیفی(میانگین و انحرافمعیار)، آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرمافزار آماری SPSS-v۲۶ انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بهترتیب بین نمرات دلبسته ایمن (۳۱۱/۰=r و ۰۱۲/۰>p) و کارآمدی خود (۲۴۱/۰=r و ۰۱۷/۰>p) با تاب آوری دانش آموزان، همبستگی مثبت و معنادار است. این رابطه بین دلبستگی اجتنابی (۱۸۹/۰-=r و ۰۲۰/۰>p) و دوسوگرا (۱۲۶/۰-=r و ۰۲۸/۰>p) با تاب آوری، منفی و معنادار بود. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد ۳۱ درصد از واریانس تاب آوری براساس متغیرهای پیش بین قابل تبیین است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج توصیه میشود مسئولین مراکز آموزشی جهت ارتقای مهارت تابآوری فراگیران به ساختارهای بنیادین روانی-عاطفی از جمله دلبستگی و رشد کارآمدی خود از مقاطع پایین بها داده و به ترویج فرهنگ بهداشت روان در مدارس کمک کنند.

کلیدواژه ها:

کارآمدی خود ، تاب آوری ، سبک دلبستگی ، دانش آموز