آموزش بهداشت شخصی و اجتماعی و تاثیر آن بر بهبود عملکردتحصیلی وشناسایی به موقع مشکلات بهداشتی دانش آموزان

بهداشت شخصی و اجتماعی یکی از مولفه های اساسی در رشد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود. آموزش صحیح اصول بهداشتی نه تنها سلامت جسمانی و روانی دانش آموزان را تضمین می کند، بلکه به شکل مستقیم بر کیفیت یادگیری و توانایی های تحصیلی آنان تاثیرگذار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش بهداشت شخصی و اجتماعی بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان و همچنین شناسایی به موقع مشکلات بهداشتی انجام شد. روش تحقیق از نوع مروری بوده و با استفاده از منابع و مقالات علمی موجود در این زمینه نگاشته شده است. نتایج نشان داد، دانش آموزانی که تحت آموزش های منظم بهداشت شخصی و اجتماعی قرار گرفته بودند، دارای عملکردتحصیلی بالاتر، حضور فعال تر در کلاس و مشارکت بیشتر در فعالیت های آموزشی بودند. علاوه بر این، آموزش های بهداشتی موجب افزایش مهارت های خودمراقبتی دانش آموزان، رعایت نظافت فردی، تغذیه سالم و مدیریت استرس شده است. شناسایی به موقع مشکلات بهداشتی از طریق ارزیابی مستمر سلامت جسمانی و روانی نیز باعث کاهش غیبت های تحصیلی و پیشگیری از بروز بیماری های مزمن و کوتاه مدت شده است. آموزش های بهداشت شخصی و اجتماعی نه تنها نقش پیشگیرانه دارد، بلکه بهبود شرایط تحصیلی و توانمندسازی دانش آموزان در مدیریت سلامت شخصی را نیز به همراه دارد. آگاهی و رفتارهای بهداشتی مثبت ارتباطی مستقیم با عملکردتحصیلی، انگیزه یادگیری و تعامل اجتماعی دانش آموزان دارند. بنابراین، ادغام برنامه های آموزشی بهداشتی در برنامه درسی مدارس، ایجاد کارگاه های عملی، آموزش های والدین و مشارکت فعال مربیان بهداشت می تواند موجب ارتقا سلامت جامع و افزایش کیفیت آموزش شود.

کلیدواژه ها:

بهداشت شخصی ، بهداشت اجتماعی ، عملکردتحصیلی ، شناسایی مشکلات بهداشتی ، دانش آموزان