اثربخشی یادگیری تلفیقی مبتنی بر ابزارهای دیجیتال بر انگیزه یادگیری

در عصر حاضر، نفوذ فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی به تمامی ارکان زندگی بشری، به ویژه نظام های آموزشی، تغییرات بنیادینی را در روش های یاددهی-یادگیری ایجاد کرده است. یکی از کارآمدترین این رویکردها، «یادگیری تلفیقی» است که ترکیبی هوشمندانه از آموزش های حضوری سنتی و آموزش های مبتنی بر ابزارهای دیجیتال و برخط می باشد. هدف اصلی این پژوهش نظری-تحلیلی، بررسی عمیق میزان اثربخشی این شیوه آموزشی بر یکی از حیاتی ترین سازه های روان شناختی دانش آموزان و دانشجویان، یعنی «انگیزه یادگیری» است. انگیزه به عنوان نیروی محرکه رفتار، نقشی کلیدی در تداوم، کیفیت و عمق یادگیری ایفا می کند. این مقاله با واکاوی مبانی نظری، سازوکار اثرگذاری ابزارهای دیجیتال بر ابعاد مختلف انگیزه (درونی و بیرونی) و مرور پیشینه پژوهشی، استدلال می کند که یادگیری تلفیقی با ایجاد انعطاف پذیری، شخصی سازی آموزش، ارائه بازخوردهای آنی و افزایش تعاملات، می تواند به طور معناداری انگیزه تحصیلی را ارتقا بخشد. یافته ها نشان می دهد که ادغام صحیح فناوری در بستر کلاس درس، نه تنها جایگزین معلم نیست، بلکه با تغییر نقش معلم به تسهیل گر و فعال سازی نقش یادگیرنده، حس خودمختاری و شایستگی را در فراگیران تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: یادگیری تلفیقی ، ابزارهای دیجیتال ، انگیزه یادگیری ، تکنولوژی آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، تعامل کلاسی.