نقش شبیه سازهای آموزشی در ارتقای مهارت های عملی و رفتاری دانش آموزان

در عصر حاضر، فناوری های نوین آموزشی به عنوان یکی از ارکان اصلی تحول در نظام های یادگیری شناخته می شوند. در میان این فناوری ها، شبیه سازهای آموزشی (Educational Simulators) به دلیل قابلیت ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، ایمن و نزدیک به واقعیت، جایگاه ویژه ای یافته اند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی عمیق نقش شبیه سازها در بهبود دو بعد کلیدی یادگیری، یعنی مهارت های عملی (فنی و روانی-حرکتی) و مهارت های رفتاری (تصمیم گیری، تفکر انتقادی و انگیزش) در دانش آموزان است. روش این پژوهش مبتنی بر مرور تحلیلی ادبیات موجود و بررسی نظریه های یادگیری ساختن گرا و تجربه محور است. یافته ها نشان می دهد که شبیه سازها با کاهش ریسک خطرات فیزیکی، کاهش هزینه های مواد مصرفی و فراهم کردن امکان تکرار نامحدود تمرین ها، تاثیر معناداری بر تسلط مهارت های عملی دارند. همچنین، این ابزارها با ارائه بازخوردهای فوری و ایجاد درگیری ذهنی، مهارت های رفتاری نظیر تاب آوری در برابر شکست و همکاری گروهی را تقویت می کنند. نتایج حاکی از آن است که ادغام هوشمندانه شبیه سازها در برنامه درسی، می تواند شکاف میان نظر و عمل را پر کرده و کیفیت آموزش را به طور چشمگیری ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شبیه سازهای آموزشی ، مهارت های عملی ، مهارت های رفتاری ، واقعیت مجازی ، یادگیری الکترونیکی ، تکنولوژی آموزشی.