آموزش تاثیر شبیه سازی نقش آفرینی بر مهارت اجتماعی،انگیزه و اعتماد به نفس دانش آموزان

نظام های آموزشی نوین در سراسر جهان در حال گذار از روش های سنتی معلم محور به سوی رویکردهای فعال و دانش آموزمحور هستند. در این میان، روش تدریس «ایفای نقش» (Role-Playing) و شبیه سازی موقعیت های واقعی، به عنوان یکی از کارآمدترین ابزارها برای ارتقای ابعاد غیرشناختی دانش آموزان شناخته می شود. این مقاله با هدف بررسی تاثیر این روش بر سه متغیر کلیدی شامل مهارت های اجتماعی، انگیزه تحصیلی و اعتماد به نفس تدوین شده است. یافته های حاصل از بررسی مبانی نظری و پژوهش های پیشین نشان می دهد که شبیه سازی نقش آفرینی با ایجاد محیطی امن برای آزمون و خطا، فرصت تعاملات کلامی و غیرکلامی را فراهم کرده و از طریق درگیر کردن هیجانی دانش آموزان، انگیزه درونی آنان را تقویت می کند. همچنین، کسب تجارب موفقیت آمیز در قالب نقش ها، به بهبود خودپنداره و افزایش اعتماد به نفس منجر می شود.واژگان کلیدی:شبیه سازی نقش آفرینی، مهارت های اجتماعی، انگیزه تحصیلی، اعتماد به نفس، یادگیری فعال، روانشناسی تربیتی، تعاملات کلاسی.