معلم و ارزیابی عملکرد دانش آموزان بر اساس برنامه درسی

ارزیابی عملکرد دانش آموزان یکی از ارکان حیاتی فرآیند یاددهی-یادگیری است که اگر همسو با اهداف برنامه درسی طراحی و اجرا شود، می تواند به بهبود کیفیت آموزش و تعمیق یادگیری منجر گردد. در نظام های آموزشی نوین، نقش معلم از یک انتقال دهنده صرف دانش به یک تسهیل گر و طراح آموزشی تغییر یافته است و به تبع آن، رویکرد ارزیابی نیز از آزمون های سنتی مداد-کاغذی به سمت سنجش عملکردی و اصیل سوق پیدا کرده است. این مقاله با هدف بررسی جایگاه معلم در فرآیند ارزیابی عملکرد مبتنی بر برنامه درسی، به تحلیل مبانی نظری، روش های اجرا، و چالش های موجود در نظام آموزشی ایران می پردازد. در این راستا، با تاکید بر همسویی میان «قصد شده»، «اجرا شده» و «کسب شده» در برنامه درسی، نشان داده می شود که چگونه معلمان می توانند با بهره گیری از ابزارهای نوین سنجش، تصویری دقیق تر از توانمندی های دانش آموزان ارائه دهند. یافته های پژوهشی محققان ایرانی نشان می دهد که گذار به سمت ارزشیابی توصیفی و عملکردی، نیازمند تغییر نگرش معلمان، ارتقای دانش تخصصی آنان و رفع موانع ساختاری است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:ارزیابی عملکرد ، برنامه درسی ، نقش معلم ، ارزشیابی توصیفی ، سنجش اصیل ، همسویی برنامه درسی ، یادگیری معنادار.