روش هایی برای توسعه تفکر نقادانه از طریق پرسش های باز در کلاس های مختلف

در عصر اطلاعات و تغییرات شتابان، توانایی تفکر نقادانه به عنوان یکی از مهارت های کلیدی قرن بیست و یکم شناخته می شود. نظام های آموزشی کارآمد به دنبال راهکارهایی هستند که دانش آموزان را از حافظه محوری به سمت تحلیل و ارزیابی سوق دهند. یکی از موثرترین ابزارها برای نیل به این هدف، استفاده از پرسش های باز است. برخلاف پرسش های بسته که پاسخ های مشخص و از پیش تعیین شده دارند، پرسش های باز دانش آموزان را به کاوش، استدلال و بیان دیدگاه های شخصی ترغیب می کنند. این مقاله با بررسی مبانی نظری تفکر نقادانه و جایگاه پرسشگری در فرآیند یاددهی-یادگیری، به ارائه روش های عملی برای طراحی و اجرای پرسش های باز در دروس مختلف (علوم انسانی، علوم پایه و هنر) می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ایجاد فضای امن روانی، تشویق به گفتگو و بازخورد سازنده، از ارکان اصلی موفقیت در این روش است. همچنین، چالش های معلمان در پیاده سازی این رویکرد و راهکارهای غلبه بر آن ها مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: تفکر نقادانه ، پرسش های باز ، آموزش و پرورش ، یادگیری فعال ، روش تدریس ، مهارت های تفکر