بررسی آمادگی معلمان برای به کار گیری هوش مصنوعی در طراحی آموزشی نوین

با ورود جهان به عصر انقلاب صنعتی چهارم، هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از پیشران های اصلی تغییر در تمامی ابعاد زندگی بشر، از جمله آموزش و پرورش، ظهور کرده است. طراحی آموزشی نوین دیگر محدود به تدوین طرح درس های سنتی نیست، بلکه شامل خلق اکوسیستم های یادگیری هوشمندی است که در آن نیازهای فردی دانش آموزان به صورت آنی شناسایی و پاسخ داده می شود. در این میان، معلمان به عنوان کارگزاران اصلی تغییر، نقشی حیاتی ایفا می کنند. هدف این مقاله بررسی ابعاد مختلف آمادگی معلمان (فنی، پداگوژیکی، اخلاقی و عاطفی) برای پذیرش و ادغام هوش مصنوعی در فرایندهای یاددهی-یادگیری است. پژوهش حاضر با مرور ادبیات نظری و بررسی چالش های موجود نظیر زیرساخت های فناورانه، شکاف دیجیتالی و مقاومت فرهنگی، به ارائه راهکارهایی برای توانمندسازی معلمان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه نگرش معلمان نسبت به فناوری مثبت است، اما سطح دانش عملیاتی و اعتماد به نفس آن ها در استفاده از ابزارهای مولد هوش مصنوعی نیازمند ارتقای جدی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:هوش مصنوعی در آموزش ، طراحی آموزشی نوین ، آمادگی معلمان ، سواد دیجیتال ، تکنولوژی آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، اخلاق در هوش مصنوعی.