پیش بینی شاد کامی بر اساس مولفه های تاب آوری در فرهنگیان

شادکامی و بهزیستی روان شناختی معلمان به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی، نقش بسزایی در کیفیت آموزش و پرورش دانش آموزان ایفا می کند. هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین تاب آوری و مولفه های آن با میزان شادکامی در میان فرهنگیان است. تاب آوری به عنوان توانایی بازگشت به تعادل پس از مواجهه با استرس و ناملایمات، می تواند پیش بینی کننده قوی برای سلامت روان و احساس رضایت از زندگی باشد. این مقاله با مرور ادبیات نظری و پیشینه پژوهش، به تبیین مکانیسم هایی می پردازد که از طریق آن ها، ویژگی های تاب آورانه (مانند سرسختی، خوش بینی، کنترل و حمایت اجتماعی) منجر به افزایش سطح شادکامی در معلمان می شود. نتایج تحلیل های نظری نشان می دهد که تاب آوری نه تنها به عنوان یک سپر دفاعی در برابر فرسودگی شغلی عمل می کند، بلکه به طور مستقیم و مثبت واریانس شادکامی را پیش بینی می کند. در نهایت، راهکارهایی برای ارتقای تاب آوری در ضمن خدمت فرهنگیان ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: شادکامی ، تاب آوری ، فرهنگیان ، سلامت روان ، بهزیستی روان شناختی ، سرسختی روان شناختی.