تاثیر آموزش مهارتهای ارتباطی بر سازگاری اجتماعی دختران دبیرستانی

دوره نوجوانی یکی از حساس ترین مراحل رشد انسان است که با تغییرات گسترده ی جسمانی، روان شناختی و اجتماعی همراه است. دختران دبیرستانی در این دوره با چالش های متعددی در زمینه برقراری ارتباط موثر و سازگاری با محیط های اجتماعی روبرو هستند. هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر میزان سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه است. سازگاری اجتماعی به عنوان توانایی فرد برای تعامل موثر با محیط و افراد پیرامون، نقش کلیدی در سلامت روان و پیشرفت تحصیلی ایفا می کند. روش این مقاله، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور پیشینه پژوهشی و مبانی نظری موجود است. یافته ها نشان می دهند که آموزش مولفه های ارتباطی نظیر گوش دادن فعال، همدلی، قاطعیت و مدیریت هیجان، به طور معناداری باعث افزایش سازگاری اجتماعی، کاهش تعارضات بین فردی و ارتقای بهزیستی روان شناختی در دختران نوجوان می شود. نتیجه گیری حاکی از آن است که مداخلات مبتنی بر مهارت های ارتباطی باید به عنوان بخشی ضروری از برنامه های مشاوره مدارس در نظر گرفته شوند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مهارت های ارتباطی ، سازگاری اجتماعی ، نوجوانی ، دختران دبیرستانی ، سلامت روان ، روابط بین فردی.