نوآوری در روش های تدریس: ترکیب فناوری و خلاقیت هوشمند برای معلمان

در عصر حاضر، نظام های آموزشی با تغییرات شگرفی در پارادایم های یادگیری و یاددهی مواجه هستند. گذار از روش های سنتی معلم محور به رویکردهای نوین دانش آموزمحور، نیازمند بازنگری اساسی در استراتژی های تدریس است. این مقاله با هدف بررسی نقش کلیدی “نوآوری” در فرآیند آموزش، به تحلیل چگونگی ترکیب موثر “فناوری های نوین آموزشی” و “خلاقیت معلم” می پردازد. فرض بنیادین این پژوهش آن است که فناوری به تنهایی ضامن بهبود کیفیت آموزش نیست، بلکه هنر معلم در تلفیق خلاقانه ابزارهای دیجیتال با اصول روانشناسی یادگیری است که تحول می آفریند. در این راستا، مباحثی همچون کلاس معکوس، گیمیفیکیشن (بازی وارسازی)، واقعیت افزوده و یادگیری ترکیبی مورد واکاوی قرار گرفته و چالش های پیش روی معلمان ایرانی در بکارگیری این متدها بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که توانمندسازی معلمان در دو حوزه سواد دیجیتال و تفکر واگرا، رکن اصلی موفقیت در کلاس های درس قرن بیست و یکم است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: نوآوری آموزشی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) ، خلاقیت در تدریس ، یادگیری ترکیبی ، هوشمندسازی مدارس ، معلم فکور.