داستان، بازی و یادگیری؛ مثلث طلایی آموزش کودک

این مقاله پژوهشی به بررسی عمیق و تحلیلی نقش حیاتی سه رکن اساسی آموزش کودک، یعنی داستان گویی، بازی، و یادگیری، در شکل گیری فرآیندهای شناختی، اجتماعی، عاطفی و زبانی کودکان می پردازد. این سه عنصر، که می توان آن ها را «مثلث طلایی آموزش کودک» نامید، به صورت یکپارچه و هم افزا عمل کرده و محیطی غنی و انگیزه بخش برای رشد جامع فراهم می آورند. داستان گویی به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت زبان، توسعه همدلی، و پرورش قوه تخیل عمل می کند. شنیدن داستان، نه تنها دایره واژگان کودک را گسترش می دهد، بلکه او را با ساختارهای روایی، مفاهیم اخلاقی و دیدگاه های متفاوت آشنا می سازد. از سوی دیگر، بازی به عنوان زبان طبیعی کودک، بستری برای تمرین مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، توسعه مهارت های حرکتی ظریف و درشت، و یادگیری قوانین اجتماعی از طریق تعامل نقش آفرینی فراهم می آورد. بازی، یادگیری را از یک فرآیند اجباری به یک فعالیت لذت بخش و درونی تبدیل می کند. ترکیب این دو عنصر در یک بستر یادگیری فعال و بازی محور، به نتایج شگرفی در حوزه آموزش منجر می شود. این پژوهش با بررسی نظریه های برجسته روان شناسی رشد (مانند نظریه ویگوتسکی و پیاژه) و رویکردهای نوین آموزشی، نشان می دهد که چگونه ادغام هدفمند داستان و بازی در برنامه های درسی می تواند یادگیری معنایی و پایدار را تضمین کند. تمرکز اصلی بر تحلیل مکانیسم های عصبی و روان شناختی است که در طول تعامل کودک با روایت ها و فعالیت های بازی، فعال می شوند و به ویژه بر اهمیت نقش تسهیل گر مربی در جهت دهی این تجربیات تاکید دارد تا اطمینان حاصل شود که مثلث طلایی به طور موثر برای دستیابی به اهداف آموزشی به کار گرفته می شود.

کلیدواژه ها:

داستان گویی ، بازی محور ، یادگیری کودک ، رشد شناختی ، آموزش پیش دبستانی ، نظریه بازی ویگوتسکی ، پرورش خلاقیت