بازخوانی مفهوم عدالت آموزشی در بستر یادگیری الکترونیکی

هدف: این پژوهش با هدف بازخوانی و تحلیل مفهوم عدالت آموزشی در بستر در حال ظهور یادگیری الکترونیکی انجام شده است. با توجه به رشد سریع فناوری های آموزشی و افزایش وابستگی به آموزش های آنلاین، شکاف های موجود در دسترسی، کیفیت و پیامدهای یادگیری الکترونیکی، نیازمند بازتعریفی از اصول عدالت آموزشی در این محیط های جدید است.روش شناسی: این مطالعه با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استفاده از روش ترکیب نظریه ها، به بررسی مبانی نظری عدالت در فلسفه سیاسی (راولز، سن، نوسبام) و جامعه شناسی (بوردیو، فریزر) پرداخته و سپس این نظریه ها را در ابعاد مختلف یادگیری الکترونیکی (دسترسی دیجیتال، طراحی آموزشی، ارزشیابی، پشتیبانی و سیاست گذاری) به کار گرفته است. حجم وسیعی از ادبیات پژوهشی، گزارش های بین المللی و شواهد موردی، مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: تحلیل ها نشان می دهد که اگرچه یادگیری الکترونیکی پتانسیل عظیمی برای افزایش دسترسی دارد، اما اجرای نامتوازن آن منجر به تشدید نابرابری های موجود شده است. شکاف دیجیتال نه تنها در سطح دسترسی سخت افزاری، بلکه در ابعاد مهارتی (سواد دیجیتال)، دسترسی به محتوای با کیفیت و بهره مندی از حمایت های لازم، خود را نشان می دهد. عدالت در آموزش الکترونیکی نیازمند فراتر رفتن از «برابری دسترسی» و تمرکز بر «انصاف در پیامدها» و «قدرت بخشی» (Empowerment) است.نتیجه گیری: عدالت آموزشی در عصر دیجیتال، مفهومی پویا و چندبعدی است که باید رویکردهایی فراتر از توزیع برابر منابع را در بر بگیرد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران بر حذف موانع ساختاری، تضمین کیفیت طراحی آموزشی فراگیر، و توسعه شایستگی های دیجیتال برای همه فراگیران تمرکز کنند تا یادگیری الکترونیکی به عاملی برای کاهش نابرابری ها تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: عدالت آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، شکاف دیجیتال ، انصاف آموزشی ، دسترسی دیجیتال ، نظریه عدالت.