تاثیر عملکرد مدیریت منابع انسانی بر نگهداشت کارکنان دانش محور در سیستم آموزش وپرورش با توجه به نقش میانجی گری مدیریت دانش

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر عملکرد مدیریت منابع انسانی بر نگهداشت کارکنان دانش محور در سیستم آموزش وپرورش، با تاکید بر نقش میانجی گری مدیریت دانش انجام شده است. کارکنان دانش محور، ستون فقرات نوآوری و کیفیت خدمات آموزشی محسوب می شوند، اما نرخ بالای ترک خدمت آن ها، پایداری نظام آموزشی را تهدید می کند. این مطالعه با رویکردی ترکیبی از نظریه های مبتنی بر منابع ، شایستگی های متمرکز بر افراد ، و نظریه تبادل اجتماعی، مدلی مفهومی را توسعه داده است. عملکرد مطلوب منابع انسانی (شامل جذب، توسعه، ارزیابی، پاداش، و توانمندسازی) به عنوان محرک اصلی برای تسهیل فرآیندهای مدیریت دانش (خلق، تسهیم، و به کارگیری دانش) و در نهایت، افزایش قصد ماندگاری و تعهد کارکنان دانش محور در نظر گرفته شده است. روش پژوهش کمی و توصیفی-تحلیلی بوده و تحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی پیشنهادی است. یافته های شبیه سازی شده نشان می دهد که عملکرد موثر تاثیر مثبت و معناداری بر توسعه قابلیت های دارد و این قابلیت ها نیز به طور مستقیم و غیرمستقیم از طریق تقویت تعهد سازمانی، منجر به بهبود نگهداشت کارکنان دانش محور می شوند. دلالت های مدیریتی این تحقیق بر ضرورت بازنگری در راهبردهای جذب، توسعه و پاداش دهی متمرکز بر دانش و تخصص در حوزه آموزش وپرورش تاکید دارد تا از سرمایه های انسانی دانشی محافظت شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: عملکرد مدیریت منابع انسانی ، مدیریت دانش ، نگهداشت کارکنان ، کارکنان دانش محور ، آموزش وپرورش ، قصد ماندگاری.