طراحی محیط های یادگیری خلاق با فناوری نوظهور

پژوهش حاضر به بررسی طراحی محیط های یادگیری خلاق با بهره گیری از فناوری های نوظهور می پردازد و هدف آن تحلیل نقش فناوری در ارتقای خلاقیت، انگیزه و کیفیت یادگیری دانش آموزان است. در این مطالعه، با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی و تحلیل محتوای کیفی منابع علمی داخلی و خارجی، مولفه های کلیدی طراحی محیط های یادگیری خلاق شناسایی و بررسی شد. یافته ها نشان می دهد که فناوری های نوظهور زمانی بیشترین تاثیر را دارند که با طراحی آموزشی هدفمند، فعالیت های مسئله محور و پروژه محور و نقش فعال معلم و یادگیرنده ترکیب شوند. در این شرایط، یادگیرندگان فرصت بیشتری برای مشارکت فعال، تجربه محوری و پرورش مهارت های تفکر خلاق و حل مسئله پیدا می کنند. همچنین، توجه به زیرساخت ها، عدالت آموزشی و توانمندسازی معلمان به عنوان عوامل موثر در موفقیت محیط های یادگیری خلاق شناسایی شد. پژوهش حاضر نشان می دهد که استفاده صرف از فناوری بدون طراحی مناسب و مشارکت فعال یادگیرندگان، اثر قابل توجهی بر یادگیری خلاق ندارد و می تواند موجب کاهش انگیزه و یادگیری سطحی شود. یافته ها بر ضرورت نگاه نظام مند و تلفیقی به طراحی محیط های یادگیری خلاق مبتنی بر فناوری تاکید دارند و ارائه پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی، معلمان و پژوهشگران جهت افزایش اثربخشی این محیط ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری خلاق ، فناوری نوظهور ، انگیزه یادگیری ، یادگیری فعال ، طراحی آموزشی ، عدالت آموزشی ، پرورش خلاقیت