نقش ادبیات پایداری در شکل گیری شخصیت اجتماعی و مسئولیت پذیری دانش آموزان

ادبیات پایداری به عنوان یکی از جریان های مهم ادبی معاصر، بازتاب دهنده مفاهیمی چون مقاومت، هویت، مسئولیت اجتماعی، عدالت خواهی و تعهد اخلاقی در برابر جامعه و تاریخ است. این نوع ادبیات، با بهره گیری از روایت های انسانی، تجربه های جمعی و ارزش های فرهنگی، ظرفیت بالایی در تربیت اجتماعی نسل های آینده، به ویژه دانش آموزان، دارد. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش ادبیات پایداری در شکل گیری شخصیت اجتماعی و تقویت مسئولیت پذیری دانش آموزان در مقاطع ابتدایی و متوسطه است.روش تحقیق در این مطالعه توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر تحلیل اسنادی منابع نظری، پژوهش های پیشین و متون شاخص ادبیات پایداری است. در این راستا، مولفه های اصلی شخصیت اجتماعی و مسئولیت پذیری استخراج شده و ارتباط آن ها با مضامین محوری ادبیات پایداری مورد تحلیل قرار گرفته است.یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش هدفمند ادبیات پایداری می تواند با تقویت مولفه هایی همچون همدلی اجتماعی، احساس تعلق جمعی، درک وظیفه مندی، تعهد اخلاقی و مشارکت فعال اجتماعی، نقش موثری در رشد شخصیت اجتماعی دانش آموزان ایفا کند. همچنین، مواجهه دانش آموزان با الگوهای رفتاری مثبت، قهرمانان اخلاق محور و روایت های مسئولانه در متون پایداری، زمینه ساز نهادینه سازی مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی در آنان می شود.نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه نظام آموزشی به ادبیات پایداری به عنوان ابزاری تربیتی تاکید دارد و پیشنهاد می کند که این نوع ادبیات به صورت هدفمند و متناسب با ویژگی های رشدی دانش آموزان در برنامه های درسی و فعالیت های آموزشی گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

ادبیات پایداری ، شخصیت اجتماعی ، مسئولیت پذیری ، تربیت اجتماعی ، دانش آموزان