ارزیابی تاثیر بازی سازی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مدارس

در عصر دیجیتال و با تحول سریع فناوری های آموزشی، روش های سنتی تدریس به تنهایی پاسخگوی نیازهای نسل جدید دانش آموزان نیستند. بازی سازی یا گیمیفیکیشن، به عنوان رویکردی نوین که از مکانیزم ها و تفکر بازی در محیط های غیر از بازی استفاده می کند، پتانسیل بالایی برای افزایش انگیزه و درگیری تحصیلی دارد. هدف این مقاله، بررسی عمیق و همه جانبه ی تاثیر بازی سازی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان مدارس است. در این پژوهش مروری و تحلیلی، ضمن تبیین مبانی نظری و روان شناختی بازی سازی، به بررسی شواهد تجربی و مطالعات انجام شده در بستر نظام آموزشی ایران پرداخته می شود. یافته ها نشان می دهد که بازی سازی از طریق تقویت انگیزش درونی و بیرونی، فراهم سازی بازخوردهای آنی و ایجاد محیط یادگیری تعاملی، می تواند منجر به بهبود نمرات، افزایش مشارکت کلاسی و کاهش اضطراب تحصیلی گردد. با این حال، چالش هایی نظیر زیرساخت های فنی، آمادگی معلمان و طراحی نامناسب سناریوهای بازی نیز وجود دارد که نیازمند توجه ویژه است. این مقاله با استناد به پژوهش های محققان ایرانی، راهکارهایی را برای پیاده سازی موثر این رویکرد ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:بازی سازی ، گیمیفیکیشن ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری تعاملی ، تکنولوژی آموزشی ، مدارس هوشمند ، روان شناسی یادگیری ، آموزش و پرورش ایران.