تاثیر ابزارهای هوشمند بر سبک های تدریس و بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری

در عصر حاضر، ظهور فناوری های نوین و ابزارهای هوشمند، پارادایم های آموزشی را دگرگون ساخته است. این پژوهش با هدف بررسی عمیق تاثیر ابزارهای هوشمند بر تغییر سبک های تدریس معلمان و ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری تدوین شده است. روش کار مبتنی بر مرور تحلیلی منابع و نظریات موجود در حوزه تکنولوژی آموزشی است. یافته ها نشان می دهد که ادغام ابزارهای هوشمند (نظیر تخته های هوشمند، تبلت ها، نرم افزارهای شبیه ساز و هوش مصنوعی) منجر به گذار از سبک های تدریس معلم محور و اقتدارگرا به سبک های دانش آموزمحور، تسهیل گر و تعاملی شده است. همچنین، این ابزارها با فراهم سازی محیط های یادگیری چندرسانه ای، امکان شخصی سازی آموزش، بازخورد فوری و افزایش انگیزه، فرآیند یادگیری را عمیق تر و پایدارتر می سازند. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتالی و نیاز به سواد فناوری معلمان نیز وجود دارد که نیازمند توجه سیاست گذاران است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها:ابزارهای هوشمند ، سبک های تدریس ، فرآیند یاددهی-یادگیری ، مدارس هوشمند ، تکنولوژی آموزشی ، تعامل کلاسی