طراحی کلاس های هوشمند با بهره گیری از Al برای بهینه سازی تعامل معلم و دانش آموز

در عصر تحول دیجیتال، آموزش دیگر محدود به انتقال یک سویه دانش از معلم به دانش آموز نیست. ظهور کلاس های هوشمند مجهز به هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های آموزشی را دگرگون کرده است. این مقاله به بررسی معماری، طراحی و پیاده سازی کلاس های هوشمندی می پردازد که هدف اصلی آن ها نه تنها ارتقای زیرساخت های سخت افزاری، بلکه بهینه سازی عمیق تعاملات انسانی میان معلم و یادگیرنده است. با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و بینایی ماشین، می توان محیطی را خلق کرد که نیازهای شناختی و عاطفی دانش آموزان را به صورت بلادرنگ شناسایی کرده و بازخوردهای متناسب ارائه دهد. در این پژوهش، ضمن بررسی مبانی نظری و مدل های پداگوژیک نوین، به چالش های پیاده سازی این سیستم ها در بستر آموزشی ایران پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی جایگزین معلم نیست، بلکه به عنوان یک تسهیل گر قدرتمند، فرصت های جدیدی را برای یادگیری شخصی سازی شده و تعاملات معنادار فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، کلاس هوشمند ، تعامل معلم و دانش آموز ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری آموزشی ، داده کاوی آموزشی