آموزش مبتنی بر پروژه در مدارس دیجیتال

در عصر حاضر، تحولات سریع تکنولوژیک و تغییرات بنیادین در ساختارهای اجتماعی و اقتصادی، بازنگری در روش های سنتی آموزش را اجتناب ناپذیر کرده است. ظهور مدارس دیجیتال به عنوان بستری برای پیاده سازی رویکردهای نوین آموزشی، فرصت های بی نظیری را برای تعمیق یادگیری فراهم آورده است. یکی از کارآمدترین این رویکردها، «آموزش مبتنی بر پروژه» (Project-Based Learning - PBL) است. این مقاله با هدف بررسی ابعاد، ضرورت ها و چالش های پیاده سازی یادگیری مبتنی بر پروژه در بستر مدارس هوشمند و دیجیتال نگاشته شده است. در این پژوهش توصیفی-تحلیلی، ضمن تبیین مبانی نظری PBL، نقش ابزارهای دیجیتال در تسهیل فرآیند پروژه محور، تغییر نقش معلم و دانش آموز، و شیوه های ارزشیابی نوین مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق PBL با امکانات مدارس دیجیتال، منجر به تقویت مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری گروهی و سواد دیجیتال در دانش آموزان می شود. همچنین، استناد به منابع پژوهشی داخلی نشان دهنده اثربخشی این رویکرد در افزایش انگیزه درونی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایرانی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش مبتنی بر پروژه ، مدارس دیجیتال ، یادگیری الکترونیکی ، تکنولوژی آموزشی ، مهارت های قرن ۲۱ ، ارزشیابی توصیفی ، تعامل کلاسی.