یادگیری تطبیقی با هوش مصنوعی برای همه دانش آموزان

در عصر حاضر، نظام های آموزشی سنتی که بر مبنای رویکرد «یک سایز برای همه» بنا شده اند، دیگر پاسخگوی نیازهای متنوع و پیچیده دانش آموزان نسل دیجیتال نیستند. یادگیری تطبیقی (Adaptive Learning) به عنوان یک پارادایم نوین آموزشی، با بهره گیری از هوش مصنوعی (AI) و تحلیل کلان داده ها، تلاش می کند تا محتوا، سرعت و روش تدریس را بر اساس نیازها، توانایی ها و علایق منحصر به فرد هر یادگیرنده تنظیم کند. این مقاله به بررسی عمیق نقش هوش مصنوعی در دموکراتیزه کردن آموزش و فراهم آوردن فرصت های برابر برای تمامی دانش آموزان، اعم از تیزهوشان، دانش آموزان با نیازهای ویژه و کسانی که در مناطق محروم تحصیل می کنند، می پردازد. با تمرکز بر زیرساخت های فناورانه، مدل های پداگوژیک و چالش های اخلاقی، این پژوهش نشان می دهد که چگونه سیستم های هوشمند می توانند با شناسایی شکاف های دانشی و ارائه بازخورد فوری، کارایی یادگیری را به حداکثر برسانند. همچنین، با استناد به پژوهش های بومی در ایران، وضعیت فعلی و چشم انداز آینده این فناوری در کشور مورد واکاوی قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که تلفیق هوش مصنوعی با آموزش، نه تنها جایگزین معلم نمی شود، بلکه نقش او را به یک تسهیل گر هوشمند ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری تطبیقی ، هوش مصنوعی در آموزش ، عدالت آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، تحلیل داده های آموزشی ، سیستم های آموزشی هوشمند ، تکنولوژی آموزشی در ایران.