ارزیابی مهارت های نوین معلمان برای تدریس در محیط های یادگیری ترکیبی (حضوری–مجازی

تحولات شگرف در عرصه فناوری های آموزشی و تغییر پارادایم های جهانی به سمت آموزش های انعطاف پذیر، نظام های آموزشی را ناگزیر به گذر از روش های سنتی تک بعدی به سمت رویکردهای تلفیقی نموده است. یادگیری ترکیبی یا آمیخته (Blended Learning) به عنوان رویکردی که مزایای آموزش حضوری (چهره به چهره) را با انعطاف پذیری و غنای آموزش مجازی (الکترونیکی) پیوند می زند، اکنون به استاندارد طلایی در طراحی آموزشی قرن بیست و یکم تبدیل شده است. با این حال، موفقیت این رویکرد بیش از آنکه به زیرساخت های سخت افزاری وابسته باشد، در گرو شایستگی ها و مهارت های نوین معلمان است. این مقاله با هدف واکاوی و ارزیابی مهارت های ضروری برای معلمان در زیست بوم یادگیری ترکیبی تدوین شده است. در این راستا، ابعاد مختلف شایستگی ها شامل مهارت های پداگوژیکی نوین، سواد دیجیتال پیشرفته، مهارت های طراحی آموزشی منعطف، مدیریت کلاس درس ترکیبی، و راهبردهای سنجش و ارزشیابی در دو محیط فیزیکی و مجازی مورد بحث قرار می گیرد. همچنین به چالش های روان شناختی و ارتباطی در تعامل با فراگیران در این محیط ها پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که معلم عصر جدید باید از نقش «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر و طراح یادگیری» تغییر ماهیت دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری ترکیبی ، شایستگی های حرفه ای معلمان ، آموزش الکترونیکی ، طراحی آموزشی ، سواد دیجیتال ، ارزشیابی تلفیقی ، پداگوژی نوین.