شخصی سازی آموزش با هوش مصنوعی: از نظریه تا عمل در کلاس درس

ظهور هوش مصنوعی (AI) به عنوان یک فناوری دگرگون ساز، پارادایم های سنتی آموزش را به چالش کشیده و فرصت های بی بدیلی برای گذار از مدل «یک اندازه برای همه» به مدل «آموزش شخصی سازی شده» فراهم آورده است. این مقاله با هدف بررسی عمیق نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی فرآیند یادگیری، از مبانی نظری تا پیاده سازی عملی در کلاس درس تدوین شده است. در این پژوهش، ابتدا مبانی نظری یادگیری تطبیقی و ارتباط آن با نظریات ساخت نگرایی و ارتباط گرایی بررسی می شود. سپس، معماری سیستم های هوشمند آموزشی و نحوه استفاده از کلان داده ها برای تحلیل رفتار یادگیرنده تشریح می گردد. بخش های میانی به راهکارهای عملیاتی برای معلمان جهت ادغام ابزارهای هوشمند در کلاس درس و تغییر نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر هوشمند» اختصاص دارد. چالش های اخلاقی، حریم خصوصی و سوگیری الگوریتم ها نیز مورد واکاوی قرار می گیرند. در نهایت، با تمرکز بر بستر آموزشی ایران و چالش های بومی سازی، راهکارهایی برای آینده ارائه می شود. یافته ها نشان می دهد که موفقیت در شخصی سازی آموزش تنها وابسته به فناوری نیست، بلکه نیازمند تحول در پداگوژی و فرهنگ سازمانی مدارس است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، یادگیری تطبیقی ، داده کاوی آموزشی ، تکنولوژی آموزشی ، تعامل انسان و ماشین ، هوشمندسازی مدارس.