رابطه بین سبک های مدیریت کلاس معلمان و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان

این پژوهش به بررسی رابطه بین سبک های مدیریت کلاس معلمان و احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان می پردازد. مدیریت کلاس به عنوان مجموعه ای از اقدامات و راهبردهای معلم برای ایجاد و حفظ محیطی مناسب برای یادگیری تعریف می شود که شامل سبک های مختلفی از قبیل سبک تعاملی یا مشارکتی، سبک اقتدارگرا و سبک آزادمنش یا تفویض گرا است. احساس تعلق به مدرسه نیز به عنوان درجه ای از وابستگی عاطفی و روانی دانش آموز به مدرسه و محیط آموزشی شناخته می شود که در انگیزش، مشارکت و عملکرد تحصیلی آنان نقش بسزایی دارد. هدف اصلی این مطالعه، تبیین ارتباط بین ابعاد مختلف مدیریت کلاس و میزان احساس تعلق دانش آموزان است. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی-همبستگی می باشد و جامعه آماری آن را دانش آموزان مقطع متوسطه اول تشکیل می دهند. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد سبک مدیریت کلاس و احساس تعلق به مدرسه استفاده شد. یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین سبک مدیریت تعاملی و مشارکتی معلمان با احساس تعلق به مدرسه در دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در مقابل، سبک مدیریت اقتدارگرا رابطه منفی با احساس تعلق نشان داد. سبک آزادمنش نیز رابطه معناداری با متغیر وابسته نداشت. این نتایج حاکی از آن است که به کارگیری سبک های مدیریتی مبتنی بر مشارکت، احترام و ایجاد رابطه مثبت، می تواند به افزایش احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه بیانجامد که خود پیامدهای مطلوبی در ابعاد مختلف آموزشی و روانی-اجتماعی خواهد داشت. این پژوهش بر ضرورت توجه نظام مند به شیوه های مدیریت کلاس و آموزش معلمان در این حوزه تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت کلاس ، احساس تعلق ، دانش آموزان ، معلمان ، محیط آموزشی