بررسی نقش سنجش تکوینی معلم بر خودتنظیمی و یادگیری مستمر دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی نقش سنجش تکوینی معلم بر خودتنظیمی و یادگیری مستمر دانش آموزان بود. پژوهش با روش مروری و تحلیل نظام مند منابع معتبر انجام شد و مراحل اجرایی آن شامل انتخاب منابع، استخراج داده ها، دسته بندی محورها و تحلیل محتوای مطالعات بود. یافته ها نشان داد سنجش تکوینی با فراهم سازی بازخوردهای توصیفی، مشخص و مستمر، موجب بهبود یادگیری، افزایش مشارکت و تقویت مسئولیت پذیری تحصیلی می شود. همچنین مشخص شد که این نوع سنجش مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان را ارتقا داده و نگرش آنان را نسبت به یادگیری از حالت مقطعی به فرآیندی پیوسته تغییر می دهد. یافته ها بیان کرد که سنجش تکوینی دیجیتال، با ارائه بازخورد سریع و شخصی سازی شده، ظرفیت های بیشتری برای مدیریت یادگیری و نظارت بر پیشرفت فراهم می کند. در مجموع، نتایج نشان داد که سنجش تکوینی، چه در قالب سنتی و چه دیجیتال، می تواند بستر مناسبی برای یادگیری فعال، عمیق و دائمی دانش آموزان ایجاد کند و نقش مهمی در ارتقای کیفیت تدریس و جریان یاددهی–یادگیری دارد. این پژوهش پیشنهاد می کند مدارس با ارتقای مهارت معلمان در طراحی سنجش تکوینی و فراهم سازی زیرساخت های فناورانه، از ظرفیت این رویکرد در بهبود یادگیری بهره مند شوند.

کلیدواژه ها:

سنجش تکوینی ، خودتنظیمی ، یادگیری مستمر ، بازخورد معلم ، ارزشیابی آموزشی