نقش آموزش تفکر انتقادی در دوره ی ابتدایی ( شهرستان سقز )

هدف اصلی این پژوهش بررسی وضعیت و چالش های آموزش تفکر انتقادی در مدارس دوره ابتدایی شهرستان سقز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بوده است. در عصر حاضر که جامعه اطلاعاتی با انفجار دانش مواجه است، توانایی تفکر انتقادی، تحلیل و ارزیابی اطلاعات به یکی از ضروری ترین مهارت های زندگی تبدیل شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان سقز بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخت آموزش تفکر انتقادی و پرسشنامه موانع آموزش تفکر انتقادی بود. روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط متخصصان تایید گردید و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بالای ۰.۸۵ محاسبه شد. داده های حاصل با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (تست t تک نمونه ای و آزمون فریدمن) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که وضعیت آموزش تفکر انتقادی در مدارس ابتدایی سقز در سطح متوسطی قرار دارد اما هنوز تا مطلوبیت فاصله دارد. نتایج همچنین نشان داد که مهم ترین موانع آموزش تفکر انتقادی از نظر معلمان به ترتیب عبارتند از: حجم بالای محتوای کتاب های درسی، روش های سنتی تدریس و کمبود زمان کافی در کلاس درس. بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود که با بازنگری در محتوای کتاب های درسی، برگزاری کارگاه های آموزشی برای معلمان جهت آشنایی با روش های نوین تدریس و کاهش حجم مطالب حفظی، گامی موثر در جهت تربیت دانش آموزان منتقد و خلاق برداشته شود.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، معلمان ، سقز ، روش های تدریس