نقش محیط یادگیری مدرسه در شکل گیری نگرش مثبت نسبت به آموزش و یادگیری

محیط یادگیری مدرسه به عنوان یکی از بنیادی ترین مولفه های نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به آموزش و یادگیری ایفا می کند. نگرش مثبت نسبت به یادگیری، پیش نیاز مشارکت فعال، انگیزش پایدار و پیشرفت تحصیلی معنادار است و این نگرش در تعامل پیچیده ای از عوامل فیزیکی، روان شناختی، اجتماعی و فرهنگی محیط مدرسه شکل می گیرد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی به بررسی ابعاد مختلف محیط یادگیری مدرسه و تاثیر آن ها بر نگرش دانش آموزان نسبت به فرآیند آموزش می پردازد. در این مقاله، محیط یادگیری نه تنها به عنوان فضای فیزیکی، بلکه به مثابه یک نظام تعاملی شامل روابط انسانی، اقلیم عاطفی، شیوه های تدریس، مدیریت مدرسه و فرهنگ یادگیری مورد توجه قرار گرفته است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که محیط های یادگیری حمایتی، مشارکت محور و غنی از نظر عاطفی، زمینه ساز شکل گیری نگرش مثبت، افزایش احساس تعلق به مدرسه و تقویت انگیزه یادگیری در دانش آموزان هستند. در مقابل، محیط های یادگیری سرد، رقابتی و فاقد امنیت روانی می توانند نگرش منفی نسبت به آموزش را تقویت کرده و منجر به بی انگیزگی تحصیلی شوند. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای بهبود محیط یادگیری مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری ، نگرش مثبت ، مدرسه ، انگیزش تحصیلی ، اقلیم آموزشی