نسل دیجیتال؛ شاگردان بی حوصله یا هوشمندتر

ظهور نسل دیجیتال یکی از مهم ترین تحولات اجتماعی و آموزشی دهه های اخیر به شمار می رود. دانش آموزان امروزی در فضایی رشد یافته اند که فناوری های دیجیتال، اینترنت و شبکه های اجتماعی بخش جدایی ناپذیر زندگی روزمره آن هاست. این تغییرات، نگرش ها و داوری های متفاوتی را در میان معلمان و نظام های آموزشی برانگیخته است. برخی نسل دیجیتال را نسلی بی حوصله، کم تمرکز و وابسته به محرک های سریع می دانند و برخی دیگر آن را نسلی هوشمندتر، چندوظیفه ای و سازگار با پیچیدگی های عصر جدید تلقی می کنند. هدف این مقاله بررسی انتقادی این دوگانه رایج و تحلیل ویژگی های شناختی، رفتاری و آموزشی نسل دیجیتال در بافت نظام آموزشی ایران است. مقاله حاضر تلاش می کند با اتکا به نظریه های یادگیری، روان شناسی رشد و پژوهش های معاصر، نشان دهد که قضاوت درباره نسل دیجیتال نیازمند بازنگری در مفاهیم سنتی یادگیری، تمرکز و هوشمندی است.

کلیدواژه ها:

نسل دیجیتال ، یادگیری ، توجه و تمرکز ، هوشمندی ، آموزش مدرسه ای