مدرسه چگونه دانش آموزان معمولی را به شکست خورده تبدیل می کند؟

نظام آموزش وپرورش، به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری هویت تحصیلی و روانی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، تجربه زیسته بسیاری از دانش آموزان نشان می دهد که مدرسه نه تنها بستری برای شکوفایی استعدادها نیست، بلکه در مواردی به عاملی برای تولید احساس شکست و ناتوانی تبدیل می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی، به بررسی سازوکارهایی می پردازد که از طریق آن ها دانش آموزان «معمولی» به تدریج در نظام آموزشی به عنوان «شکست خورده» برچسب می خورند. تمرکز اصلی مقاله بر نقش ساختارهای ارزشیابی، فرهنگ نمره محور، تعامل معلم و دانش آموز، برنامه درسی یکنواخت و نادیده گرفتن تفاوت های فردی است. نتایج این بررسی نشان می دهد که شکست تحصیلی بیش از آنکه ریشه در توانایی های فردی داشته باشد، محصول مستقیم سیاست ها و رویه های آموزشی است. مقاله در پایان، پیشنهادهایی برای بازاندیشی در رویکردهای آموزشی و کاهش بازتولید شکست تحصیلی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شکست تحصیلی ، نظام آموزشی ، نمره محوری ، تفاوت های فردی ، تجربه زیسته دانش آموز