بررسی تاثیر سبک های نوین یادگیری و تعاملات والدین و مدرسه بر مشارکت تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر سبک های نوین یادگیری و تعاملات والدین و مدرسه بر مشارکت تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر رویکردهای نوین آموزشی و نقش خانواده در فرآیند یاددهی–یادگیری است. روش تحقیق از نوع کیفی و مروری بوده و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی، مطالعات و پژوهش های مرتبط داخلی منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۴ مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. منابع پژوهش شامل مقالات علمی–پژوهشی، پایان نامه ها و گزارش های معتبر مرتبط با مشارکت تحصیلی، سبک های نوین یادگیری و تعاملات والدین و مدرسه بوده است. یافته های پژوهش نشان داد سبک های نوین یادگیری، به ویژه یادگیری مشارکتی و تعاملی، نقش موثری در افزایش مشارکت شناختی، هیجانی و رفتاری دانش آموزان ایفا می کنند. همچنین، تعامل مستمر و هدفمند والدین و مدرسه، از طریق حمایت عاطفی، پیگیری وضعیت تحصیلی و مشارکت والدین در فعالیت های مدرسه، زمینه ساز افزایش انگیزش، احساس تعلق و حضور فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری است. در نتیجه گیری می توان گفت که مشارکت تحصیلی دانش آموزان پدیده ای چندبعدی است که نیازمند نگاه یکپارچه به عوامل آموزشی و خانوادگی بوده و برنامه ریزی آموزشی بدون توجه هم زمان به این دو مولفه، اثربخشی مطلوب نخواهد داشت.

کلیدواژه ها:

مشارکت تحصیلی ، سبک های نوین یادگیری ، تعامل والدین و مدرسه