تاثیر فناوری های نوین بر سبک اجرای فعالیت های پرورشی و تربیت بدنی و انگیزه مشارکت دانش آموزان: تحلیلی بر نقش مربیان پرورشی و کارکنان اجرایی مدارس

حوزه پرورشی، تربیت بدنی و امور اجرایی مدارس به عنوان رکن اصلی تربیت غیرآموزشی و پشتیبانی فرآیند یادگیری، در عصر دیجیتال شاهد تحولات شگرفی است. این مقاله مروری با هدف واکاوی نظام مند تاثیرات فناوری های نوین بر سبک طراحی و اجرای فعالیت ها توسط مربیان پرورشی و کارکنان اجرایی، و همچنین تاثیر این تغییرات بر انگیزه و میزان مشارکت دانش آموزان در برنامه های فوق برنامه، تشکل ها و امور تربیت بدنی انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که فناوری هایی مانند شبکه های اجتماعی، اپلیکیشن های مدیریت رویدادها و تشکل ها (مانند شاد، بله)، پلتفرم های تولید محتوای چندرسانه ای (کپکات، ویدیوگرام)، سامانه های هوشمند حضور و غیاب و ارتباط با اولیا، و ابزارهای پایش فعالیت های ورزشی (مانند اپلیکیشن های تن سنجی و ورزش های هوازی)، نه تنها فرآیندهای اداری و اجرایی را تسهیل کرده اند، بلکه سبک تعاملی و مشارکتی جدیدی را به وجود آورده اند. این فناوری ها با ایجاد فضای بیان شخصی، افزایش دسترسی، ارائه بازخورد سریع و قالب بندی جذاب تر فعالیت ها، می توانند انگیزه درونی دانش آموزان برای مشارکت را تقویت کنند. با این حال، چالش های جدی مانند کاهش تعاملات چهره به چهره و عاطفی، خطر سطحی شدن فعالیت های پرورشی، افزایش بار دیجیتالی کاری برای مربیان، شکاف دیجیتالی در دسترسی و مهارت، و مسائل امنیتی و اخلاقی در فضای مجازی نیز شناسایی شده اند. مقاله حاضر با ارائه تحلیل جامعی از ادبیات موضوع، بر این نکته تاکید می ورزد که موفقیت در این تحول، منوط به توانمندسازی دیجیتالی مربیان و کارکنان اجرایی، طراحی هوشمندانه برنامه ها با تلفیق فضای مجازی و حقیقی، و تدوین راهبردهای نظارتی و اخلاقی مشخص برای بهره گیری از فناوری در خدمت اهداف غایی تربیت است.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، فعالیت های پرورشی ، تربیت بدنی ، امور اجرایی مدارس ، سبک اجرا ، انگیزه مشارکت