خوانش روان تحلیلی «ترس از مدرسه» در متون ادبی کودک

ترس از مدرسه یکی از شایع ترین اضطراب های دوران کودکی است که می تواند پیامدهای روانی، آموزشی و اجتماعی عمیقی بر رشد شخصیت کودک بر جای بگذارد. ادبیات کودک به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای بازنمایی جهان درونی کودکان، نقش مهمی در بازتاب، بازسازی و حتی درمان این ترس ایفا می کند. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با تکیه بر نظریه های روان تحلیل گری به ویژه آرای فروید، آنا فروید، ملانی کلاین و اریک اریکسون، به خوانش روان تحلیلی مفهوم «ترس از مدرسه» در متون ادبی کودک می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ترس از مدرسه در این متون اغلب به صورت نمادین و استعاری و در قالب ترس از جدایی، اضطراب اقتدار، هراس از طرد اجتماعی و تعارض نهاد و فرامن بازنمایی می شود. ادبیات کودک نه تنها آینه ای از اضطراب های ناخودآگاه کودک است، بلکه می تواند به عنوان ابزاری درمان گر در کاهش اضطراب مدرسه عمل کند.

کلیدواژه ها:

ترس از مدرسه ، ادبیات کودک ، روان تحلیل گری ، اضطراب جدایی ، ناخودآگاه