معناشناسی واژه «صدف» در قرآن کریم: تحلیل ریشه شناختی، کاربردها و دلالت های تفسیری

واژه «صدف» و مشتقات آن پنج بار در قرآن کریم به کار رفته است که در دو معنای اصلی «اعراض شدید» و «کناره های کوه» ظهور یافته است. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد معناشناسی قرآنی، به بررسی ابعاد مختلف این واژه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که ریشه «ص د ف» در اصل به معنای پوسته یا غلاف سخت است و در قرآن به صورت استعاری برای بیان مفاهیم اعراض، کناره گیری و تقابل به کار رفته است. در سوره انعام، «صدف» و «یصدفون» به رفتار کافران در روی گردانی از آیات الهی اشاره دارد، در حالی که در سوره کهف، «الصدفین» به دو کناره کوهی که ذوالقرنین بین آنها سد ساخت، اطلاق شده است.