تاثیر هوش مصنوعی شخصی سازی شده بر تفاوت های فردی یادگیرندگان و عدالت آموزشی

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در دهه های اخیر، زمینه ساز تحولات بنیادین در نظام های آموزشی و بازاندیشی در شیوه های تدریس و یادگیری شده است. یکی از مهم ترین ظرفیت های این فناوری، امکان شخصی سازی فرایند یادگیری متناسب با تفاوت های فردی یادگیرندگان و تاثیرگذاری آن بر تحقق عدالت آموزشی است. هدف مقاله حاضر، تبیین مفهومی و تحلیلی نقش هوش مصنوعی شخصی سازی شده در شناسایی و پاسخ گویی به تفاوت های شناختی، انگیزشی و یادگیری دانش آموزان و بررسی پیامدهای آن برای کاهش نابرابری های آموزشی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر علمی داخلی و خارجی انجام شده است. در این راستا، ضمن مرور مبانی نظری مرتبط با تفاوت های فردی، یادگیری شخصی سازی شده و عدالت آموزشی، سازوکارهای عملکرد سامانه های هوشمند آموزشی و شواهد پژوهشی مرتبط با اثربخشی آن ها تحلیل شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که هوش مصنوعی شخصی سازی شده می تواند از طریق تطبیق محتوا، مسیر و سرعت یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند و پایش مستمر پیشرفت تحصیلی، به بهبود کیفیت یادگیری برای گروه های متنوع یادگیرندگان کمک کرده و بخشی از نابرابری های آموزشی را کاهش دهد. با این حال، چالش هایی همچون شکاف دیجیتالی، سوگیری الگوریتمی و ملاحظات اخلاقی، تحقق کامل عدالت آموزشی را با محدودیت هایی مواجه می سازد که توجه به آن ها در سیاست گذاری آموزشی ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، تفاوت های فردی ، عدالت آموزشی ، فناوری های هوشمند