تاثیر فضای فیزیکی کلاس درس بر کیفیت یادگیری و تدریس

این مقاله به بررسی تاثیرات چندبعدی فضای فیزیکی کلاس درس بر فرآیند یادگیری دانشآموزان و کیفیت تدریس معلمان میپردازد. با اتخاذ رویکردی تحلیلی-توصیفی و بر پایه مرور پیشینه پژوهشهای داخلی و بینالمللی، استدلال میشود که فضای فیزیکی صرفا یک ظرف خنثی نیست، بلکه عاملی پویا و اثرگذار بر تعاملات آموزشی است. یافتهها موید آن است که مولفههای کالبدی کلاس درس همچون نور، صوت، دما، رنگ و بهویژه چیدمان فضایی و مبلمان، بهطور مستقیم بر شاخصهایی مانند سطح تمرکز، انگیزش، مشارکت فعال و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان تاثیر میگذارند. همچنین، این فضا امکان اجرای روشهای تدریس نوین و خلاق را برای معلمان فراهم یا محدود میسازد. درنهایت، این مقاله با شناسایی چالشهای موجود (مانند کلاسهای پرجمعیت، زیرساختهای فرسوده و مقاومت در برابر تغییر) و فرصتها (نظیر فناوری آموزشی و نگاه بینرشتهای)، پیشنهادهایی کاربردی برای طراحان، معلمان و سیاستگذاران آموزشی ارائه میدهد تا از طریق بازنگری در طراحی محیطهای یادگیری، گامی در جهت ارتقای کیفیت آموزش برداشته شود.

کلیدواژه ها:

فضای فیزیکی کلاس ، کیفیت یادگیری ، طراحی آموزشی ، چیدمان کلاس ، محیط یادگیری.