مقایسه گری والدین و آسیب های تدریجی آن بر عزت نفس کودکان

این مقاله به بررسی اثرات مخرب و تدریجی مقایسه گری والدین (Parental Comparison Practices) بر توسعه عزت نفس (Self-Esteem) و خودپنداره کودکان می پردازد. مقایسه مداوم کودک با خواهر و برادر، همسالان، یا استانداردهای غیرواقعی، فرآیندی است که به طور پنهان، پایه های هویت مثبت کودک را تضعیف می کند و منجر به بروز اضطراب عملکرد (Performance Anxiety) و سندروم بازماندگی (Imposter Syndrome) در آینده می شود. این پژوهش با تکیه بر نظریه مقایسه اجتماعی و نظریه خودتعیین گری، سازوکارهای روان شناختی این آسیب های تدریجی را تحلیل کرده و راهکارهای مبتنی بر آموزش والدین را ارائه می دهد تا از این الگوی ارتباطی مخرب جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

مقایسه گری والدین ، عزت نفس ، خودپنداره ، آموزش خانواده ، مقایسه اجتماعی ، حمایت گریابی (Need for Approval) ، کمال گرایی ناسالم.