تاثیر ارتباط صمیمانه معلم با دانش آموزان دوره متوسطه بر کاهش رفتارهای پرخطر

رفتارهای پرخطر در دوره نوجوانی از مهم ترین چالش های روانی و اجتماعی است که سلامت جسمی، روانی و اجتماعی دانش آموزان را تهدید می کند. از آنجا که معلمان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر در فضای آموزشی و تربیتی نقش آفرینی می کنند، ارتباط صمیمانه و گرم بین معلم و دانش آموز می تواند به عنوان یک عامل پیشگیرانه مهم در کاهش رفتارهای پرخطر مطرح شود. این پژوهش به بررسی تاثیر ارتباط صمیمانه معلم با دانش آموزان دوره متوسطه بر کاهش رفتارهای پرخطر آنان می پردازد. در این مطالعه، ارتباط صمیمانه معلم با دانش آموزان به معنای ایجاد فضایی امن، حمایتگر و تعامل مثبت عاطفی بین معلم و شاگردان تعریف شده است. رفتارهای پرخطر شامل مواردی چون مصرف مواد مخدر، خشونت، فرار از مدرسه، پرخاشگری و دیگر رفتارهای مخاطره آمیز می باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که ارتباط صمیمانه معلم با دانش آموزان باعث افزایش اعتماد، بهبود سلامت روانی و کاهش میزان تمایل به رفتارهای پرخطر می شود. یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزانی که دارای رابطه نزدیک و مثبت با معلمان خود هستند، در مقایسه با هم سن وسالان خود، رفتارهای پرخطر کمتری از خود نشان می دهند. همچنین، معلمان با ایجاد فضای احترام و درک متقابل، می توانند نقش موثری در حمایت روانی و تربیتی دانش آموزان ایفا کنند. این روابط صمیمانه، به دانش آموزان کمک می کند تا مهارت های مقابله ای بهتری در مواجهه با فشارهای اجتماعی و عاطفی کسب کنند و در نتیجه احتمال گرایش به رفتارهای پرخطر کاهش یابد. این پژوهش با استفاده از روش های تحقیق کیفی و کمی و تحلیل داده های به دست آمده، بر اهمیت تربیت معلمان در مهارت های ارتباطی و ایجاد رابطه مثبت با دانش آموزان تاکید می کند. در نهایت، توصیه می شود برنامه های آموزشی ویژه برای معلمان جهت تقویت مهارت های ارتباطی و حمایت عاطفی اجرا شود تا از بروز رفتارهای پرخطر در دانش آموزان جلوگیری گردد.

کلیدواژه ها:

ارتباط صمیمانه ، معلم ، دانش آموزان ، رفتارهای پرخطر ، دوره متوسطه