بررسی عوامل ایجاد فرسودگی شغلی معلمان و راهکار های کاهش آن

فرسودگی شغلی معلمان یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی معاصر به شمار می آید که پیامدهای منفی گسترده ای بر سلامت روانی معلمان، کیفیت تدریس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد. این پدیده به عنوان حالتی از خستگی عاطفی، مسخ شخصیت و کاهش احساس موفقیت فردی تعریف می شود که در نتیجه فشارهای شغلی مزمن به وجود می آید. حرفه معلمی به دلیل ماهیت تعاملی، مسئولیت های سنگین آموزشی و تربیتی، حجم بالای کار و انتظارات اجتماعی بالا، بیش از بسیاری از مشاغل در معرض فرسودگی شغلی قرار دارد. عوامل متعددی در بروز فرسودگی شغلی معلمان نقش دارند که از جمله مهم ترین آن ها می توان به تراکم بالای دانش آموزان در کلاس، کمبود امکانات و منابع آموزشی، حقوق و مزایای ناکافی، نبود حمایت مدیریتی، ابهام در نقش های شغلی، فشارهای روانی ناشی از ارزشیابی های مستمر و تعارض بین نقش های شغلی و خانوادگی اشاره کرد. همچنین ویژگی های فردی مانند کمال گرایی، سطح پایین تاب آوری، مهارت های ضعیف مدیریت استرس و تجربه کاری کم می توانند شدت فرسودگی شغلی را افزایش دهند. فرسودگی شغلی معلمان نه تنها موجب کاهش انگیزه، رضایت شغلی و تعهد سازمانی می شود، بلکه زمینه ساز افت کیفیت آموزش، افزایش غیبت از کار و ترک حرفه معلمی است. با توجه به اهمیت این مسئله، شناسایی راهکارهای موثر برای کاهش فرسودگی شغلی معلمان ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

معلمان ، شغل ، اموزش ، زمینه ، کیفیت.