بررسی تاثیر برنامه های پرورشی مدرسه بر کاهش رفتارهای پرخطر نوجوانان

شیوع رفتارهای پرخطر در نوجوانی، تهدیدی جدی برای سلامت فردی و اجتماعی محسوب می شود. این مقاله با هدف بررسی تاثیر برنامه های پرورشی مدارس بر پیشگیری و کاهش این رفتارها نگاشته شده است. با اتکا به مرور نظام مند مطالعات، نشان داده می شود که برنامه های مدرسه محور مبتنی بر آموزش مهارت های زندگی، ارائه خدمات مشاوره ای و توسعه فعالیت های فرهنگی-ورزشی، از طریق سازوکارهای روانشناختی (افزایش خودکارآمدی، تاب آوری)، اجتماعی (تقویت پیوند با مدرسه) و شناختی، می توانند به عنوان سپری محافظ در برابر عوامل خطر عمل کنند. یافته ها حاکی از آن است که موفقیت این برنامه ها در گرو اجرای یکپارچه، مشارکت فعال دانش آموزان و حمایت همه جانبه مدیریت مدرسه است. در نهایت، مقاله بر لزوم اولویت بندی برنامه های پرورشی در کنار آموزش آکادمیک و ادغام آن در سیاست های کلان آموزشی به عنوان یک راهبرد موثر پیشگیرانه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه پرورشی ، رفتار پرخطر ، مهارت های زندگی ، تاب آوری ، سلامت روان دانش آموزان.