بررسی نقش یادگیری تعاملی در بهبود مسئولیت پذیری دانش آموزان

نظام های آموزشی معاصر با تحولات گسترده ای در اهداف، محتوا و روش های یاددهی–یادگیری مواجه شده اند و دیگر انتقال صرف دانش پاسخگوی نیازهای پیچیده جوامع امروز نیست. یکی از مهم ترین رویکردهای نوین در این زمینه، تاکید بر پرورش شایستگی های فردی و اجتماعی دانش آموزان است. هدف این پژوهش بررسی نقش یادگیری تعاملی در بهبود مسئولیت پذیری دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع مروری و با تحلیل مطالعات و پژوهش های انجام شده در حوزه یادگیری تعاملی، یادگیری مشارکتی و مدیریت آموزشی انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که یادگیری تعاملی موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی، ارتقای انگیزش درونی و بهبود تعاملات کلاسی می شود. همچنین نقش مدیریت کلاس و مدرسه در اثربخشی این رویکرد آموزشی برجسته بود و مدارسی با مدیریت مشارکتی، نتایج مطلوب تری در پرورش مسئولیت پذیری دانش آموزان نشان دادند. در نهایت، نتایج حاکی از آن است که یادگیری تعاملی با اهداف سند تحول بنیادین آموزش وپرورش همسو بوده و می تواند به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش و تربیت دانش آموزان مسئول و مشارکت جو مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعاملی ، مسئولیت پذیری دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، مدیریت مدرسه محور ، کیفیت آموزش