اثر هوش هیجانی بر مدیریت و کنترل رفتار دانش آموزان

پیوند هوش هیجانی با مدیریت رفتار در آموزش دانش آموزان را تبیین می کند و نشان می دهد چگونه خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارتهای ارتباطی می توانند الگوهای رفتار دانش آموزان را هدایت کنند. هدف پژوهش، روشن ساختن نقش شایستگی های هیجانی در پیشگیری از رفتارهای مزاحم و تقویت مشارکت تحصیلی و روابط همیارانه در کلاس است. روش کار تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور مقالات معتبر است و با تمرکز بر مفاهیم کلیدی و دسته بندی شواهد، سازوکارهای اثرگذار استخراج شده است. یافته ها حاکی از آن است که توانمندسازی هیجانی معلمان، به کارگیری تقویت مثبت، آموزش تنظیم هیجان، گفت وگوی ترمیمی و طراحی قواعد مشارکتی، به بهبود جو کلاس، کاهش ارجاعات انضباطی و رشد سرمایه اجتماعی می انجامد. همچنین برنامه های مدرسه محور آموزش شایستگی های اجتماعی هیجانی با پشتیبانی مدیریت و خانواده، دوام راهبردها را افزایش می دهد. برآیند نتایج نشان می دهد تلفیق آموزش هیجانی با مدیریت کلاس، کیفیت یادگیری و احساس تعلق را ارتقا می دهد و نقشه راهی عملی برای توسعه حرفه ای معلمان و بهبود سیاستهای مدرسه فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مدیریت رفتار ، آموزش ابتدایی ، مهارتهای اجتماعی ، تنظیم هیجان