پژوهش محوری به مثابه موتور محرک تربیت جامع: مدل های تلفیقی علم آموزی و پرورش ابعاد وجودی انسان

این پژوهش بر این فرض اساسی استوار است که پژوهش محوری (Research-Based Pedagogy) فراتر از یک روش تدریس، یک پارادایم تحولی در تعلیم و تربیت است که می تواند به عنوان «موتور محرک» اصلی برای دستیابی به هدف تربیت تمام ساحتی عمل نماید. هدف این تحقیق، طراحی و تبیین مدل های تلفیقی است که در آن ها فرآیند کسب دانش علمی (علم آموزی) به شکلی ارگانیک با پرورش ابعاد مختلف وجودی انسان (شناختی، عاطفی، اجتماعی، اخلاقی و معنوی) در هم آمیخته شود. روش شناسی: این مطالعه با اتخاذ رویکردی فلسفی-تحلیلی و با بهره گیری از چارچوب های تربیتی جامع گرا، به نقد و بررسی نقاط ضعف رویکردهای سنتی که بر بعد شناختی صرف تاکید دارند، می پردازد. تمرکز بر تبیین این امر است که چگونه طراحی پروژه های پژوهشی اصیل و اکتشافی می تواند به طور همزمان منجر به توسعه تفکر نقادانه و مهارت های حل مسئله پیچیده (ابعاد شناختی) و همچنین مسئولیت پذیری اجتماعی، همدلی و خودآگاهی عمیق (ابعاد وجودی) شود. یافته های کلیدی: نتایج نشان می دهد که مدل های تلفیقی موفق، بر یادگیری مبتنی بر اکتشاف (Inquiry-Based Learning) استوارند که در آن، سوالات پژوهشی از مسائل واقعی زندگی برگرفته شده اند. در این مدل ها، شکست در آزمایش ها یا چالش های پژوهشی، به جای تضعیف، به فرصتی برای توسعه تاب آوری عاطفی و درک اخلاقی محدودیت های علمی تبدیل می شود. به این ترتیب، پژوهش از حالت صرفا محتوایی خارج شده و به بستری برای خودشکوفایی و ساخت معنای زندگی تبدیل می گردد. نتیجه گیری و دلالت ها: دستیابی به تربیت جامع، مستلزم بازتعریف نقش معلم به عنوان یک تسهیل گر فرآیندهای کشف است، جایی که مرز بین «یادگیری درباره علم» و «زیستن علمی» محو می شود. این رویکرد پژوهش محور، نسل آینده ای را پرورش می دهد که نه تنها دانشمندانی توانمند، بلکه انسان هایی مسئولیت پذیر و متعهد به رشد همه جانبه خود و جامعه خواهند بود.

کلیدواژه ها:

تربیت ، دانش آموزان ، اصول تربیتی ، خانواده.