آموزش مسئولیت پذیری به دانش آموزان مقطع ابتدایی

مسئولیت پذیری به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های اجتماعی و تربیتی، نقش اساسی در رشد همه جانبه دانش آموزان، به ویژه در مقطع ابتدایی، ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد مختلف آموزش مسئولیت پذیری به دانش آموزان و تبیین نقش مدرسه، معلمان، برنامه درسی پنهان و فعالیت های فوق برنامه در تقویت این ویژگی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع علمی و پژوهش های ارائه شده در همایش ها و کنفرانس های معتبر داخلی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مسئولیت پذیری نه تنها بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت دارد، بلکه موجب افزایش مشارکت اجتماعی، بهبود روابط بین فردی و ارتقای احساس تعلق به مدرسه می شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که استفاده از روش های یادگیری فعال، بازی های نقش آفرینی، فعالیت های گروهی و توجه به برنامه درسی پنهان، در کنار الگو بودن معلمان و رعایت اخلاق حرفه ای، می تواند زمینه ساز درونی سازی مسئولیت پذیری در دانش آموزان گردد. در نهایت، پژوهش حاضر بر لزوم طراحی برنامه های هدفمند و بومی سازی شده در مدارس، به ویژه در نیمه اول سال تحصیلی، برای پرورش دانش آموزانی مسئولیت پذیر، متعهد و مشارکت جو تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، دانش آموزان ابتدایی ، برنامه درسی پنهان ، فعالیت های فوق برنامه