نقش تربیت بدنی در افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

تربیت بدنی به عنوان یکی از ارکان اصلی برنامه های آموزشی مدارس، نه تنها نقش مهمی در سلامت جسمانی دانش آموزان دارد، بلکه بر انگیزه تحصیلی و عملکرد آکادمیک آنان نیز تاثیرات قابل توجهی می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تربیت بدنی در افزایش انگیزه تحصیلی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد و چارچوب نظری آن بر اساس نظریه خودتعیین گری (Self-Determination Theory) و مطالعات اخیر در حوزه تربیت بدنی و روانشناسی آموزشی طراحی شده است. یافته ها نشان می دهند که فعالیت های بدنی منظم و ساختارمند، با بهبود توانایی های شناختی مانند حافظه کاری، تمرکز، حل مسئله و مهارت های اجرایی، باعث ارتقای کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شوند. علاوه بر این، فعالیت بدنی با تقویت سلامت روان، کاهش اضطراب و استرس و افزایش خلق مثبت، انگیزه و اشتیاق دانش آموزان برای یادگیری و مشارکت فعال در کلاس را افزایش می دهد. پژوهش ها همچنین حاکی از آن هستند که فعالیت های گروهی و تیمی، حس تعلق به مدرسه و تعاملات اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کنند که این عوامل نیز نقش غیرمستقیم اما مهمی در ارتقای انگیزه تحصیلی دارند. از سوی دیگر، یافته ها نشان می دهند که کیفیت برنامه های تربیت بدنی به همان اندازه کمیت فعالیت ها اهمیت دارد. فعالیت های بدنی هدفمند، متنوع و همراه با چالش های هماهنگ با اهداف آموزشی، اثرات بیشتری بر مهارت های شناختی و عملکرد تحصیلی دارند. همچنین، برنامه های بلندمدت و پایدار تربیت بدنی، نسبت به فعالیت های کوتاه مدت، باعث تثبیت مهارت ها، افزایش انگیزه درونی و بهبود عملکرد تحصیلی پایدار می شوند. نتایج این پژوهش بر اهمیت ادغام تربیت بدنی با اهداف آموزشی، طراحی فعالیت های کیفیت محور و ایجاد محیط حمایتی و مشارکتی تاکید می کنند. این رویکردها می توانند به تقویت انگیزه درونی، افزایش خودکارآمدی، بهبود رفتارهای مرتبط با یادگیری و افزایش بهره وری تحصیلی دانش آموزان کمک کنند. در مجموع، تربیت بدنی نه تنها به رشد جسمانی کودکان کمک می کند، بلکه با تقویت ابعاد روانی، اجتماعی و شناختی، نقش مهمی در ارتقای موفقیت تحصیلی آن ها ایفا می نماید.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، انگیزه تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، فعالیت بدنی