تحول در فرآیندهای یاددهی–یادگیری با تاکید بر نیازسنجی علمی و راهکارهای اصلاحی

تحول در فرآیندهای یاددهی–یادگیری یکی از ضرورت های اساسی نظام های آموزشی معاصر در مواجهه با تغییرات شتابان علمی، فناورانه و اجتماعی به شمار می آید. پژوهش های اخیر نشان می دهند که بسیاری از چالش های آموزشی ناشی از عدم انطباق روش های تدریس با نیازهای واقعی یادگیرندگان و بافت های آموزشی است. ازاین رو، نیازسنجی علمی به عنوان مبنایی اساسی برای طراحی و اجرای راهکارهای اصلاحی، نقش کلیدی در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری ایفا می کند. مقاله حاضر با رویکرد مروری، به تحلیل مطالعات نظری و تجربی مرتبط با تحول فرآیندهای آموزشی پرداخته و جایگاه نیازسنجی آموزشی را در شناسایی شکاف های یادگیری، بهبود روش های تدریس و ارتقای اثربخشی برنامه های آموزشی بررسی می نماید. یافته های مرور پژوهش ها نشان می دهد که بهره گیری از الگوهای نیازسنجی نظام مند، زمینه ساز طراحی راهکارهای اصلاحی مبتنی بر شواهد، افزایش مشارکت فعال یادگیرندگان، و ارتقای عملکرد تحصیلی می شود. در نهایت، مقاله بر ضرورت اتخاذ رویکردی علمی، داده محور و انعطاف پذیر در فرآیندهای یاددهی–یادگیری تاکید کرده و تحول آموزشی را فرآیندی پویا، مستمر و وابسته به تحلیل دقیق نیازهای آموزشی معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

تحول آموزشی ، یاددهی–یادگیری ، نیازسنجی آموزشی ، بهبود فرآیندهای آموزشی