استراتژی های پرورش خلاقیت و تفکر نقادانه در دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_8549
تاریخ نمایه سازی: 11 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در عصر دانایی محور و پیچیده کنونی، پرورش خلاقیت و تفکر نقادانه به عنوان دو مولفه اساسی سرمایه انسانی، به یکی از اهداف کلیدی نظام های آموزشی پیشرو تبدیل شده است. این دو قابلیت ذهنی، که مکمل یکدیگرند، دانش آموزان را برای حل مسائل نوظهور، سازگاری با تغییرات پرشتاب و مشارکت فعال در جامعه آماده می سازند. با این حال، تحقق این هدف در گرو عبور از الگوهای سنتی آموزش مبتنی بر حافظه محوری و اتخاذ آگاهانه راهبردهای تدریس و یادگیری است که به طور همزمان قوه تخیل، تحلیل، نقد و ایده پردازی را فعال می کنند. این مقاله با مرور مبانی نظری و شواهد پژوهشی، به تبیین و تحلیل استراتژی های عملی و قابل اجرا برای پرورش تلفیقی این دو مهارت در کلاس درس می پردازد. در بخش نخست، با تعریف مفهومی خلاقیت (به عنوان توانایی تولید ایده های جدید و ارزشمند) و تفکر نقادانه (به عنوان توانایی تحلیل، ارزیابی و قضاوت منطقی)، ارتباط دوسویه و هم افزای آن ها بررسی می شود. در بخش اصلی، چهار دسته استراتژی کلیدی معرفی و بررسی می گردند: ۱. بازطراحی محیط یادگیری: ایجاد فضای فیزیکی و روانی امن، انعطاف پذیر و چالش برانگیز که پذیرای ایده های غیرمعمول، پرسشگری و خطا به عنوان بخشی از فرآیند یادگیری باشد. ۲. بازنگری در نقش معلم و روش های تدریس: حرکت از انتقال دهنده اطلاعات به سوی تسهیل گر، مربی و هم یادگیرنده؛ و به کارگیری روش هایی چون پرسشگری سقراطی، حل مسئله باز، پروژه های پژوهشمحور، سناریوهای ایفای نقش و بازی های جدی که دانش آموزان را وادار به تحلیل، استدلال و خلق راه حل های بدیع می کند. ۳. بازسازی محتوا و فعالیت های یادگیری: طراحی تکالیف چندوجهی، خودجهت ده و بدون پاسخ قطعی که نیازمند کاوش، گردآوری شواهد، نقد منابع و ارائه ایده های شخصی است. ۴. تحول در ارزشیابی: جایگزینی یا تکمیل ارزشیابی های سنتی با ارزشیابی فرآیندمحور، استفاده از پورتفولیو، خودارزیابی، هم ارزیابی و سنجش عملکرد در موقعیت های واقعی که کیفیت تفکر و خلاقیت را می سنجند. مقاله در پایان تاکید می کند که اجرای موفق این استراتژی ها نیازمند تغییر نگرش معلمان، پشتیبانی مدیریت مدرسه و بازاندیشی در برنامه ریزی درسی است. پرورش خلاقیت و تفکر نقادانه نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای ساختن آینده ای تاب آور و پویاست.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرزانه رستمی
فرهنگی آموزش و پرورش
طوبی آذری
فرهنگی آموزش و پرورش
سوسن زندی
فرهنگی آموزش و پرورش
سارا محمدی
فرهنگی آموزش و پرورش